Komt een vrouw bij de dokter

Na een heerlijke dag werken plof ik neer in mijn tuin om van het laatste zomerzonnetje te genieten. Al scrollend op mijn telefoon krijg ik een berichtje binnen. “Ik kom net van de dokter. Die vond het BS. Ze heeft vast aandelen bij het laboratorium in Duitsland.” Ik weet niet wat ik lees! Ze sluit haar berichtje af met de woorden: “ondanks dat je concept me aanspreekt ga ik dus toch passen.”
 
Het was al heet vanwege de hittegolf, maar ik kook inmiddels van woede. Dit is namelijk niet de eerste (en waarschijnlijk ook niet de laatste) keer dat “de huisarts” mij dwarsboomt en met een enkele zin de cliënt de afgrond in helpt. Zonder dat hij of zij ook maar enig idee heeft wat mijn collega-therapeuten en ik voor werk doen. Hoe we geschoold zijn. Hoeveel punten we jaarlijks verplicht moeten halen om up-to-date te blijven. Hoeveel studie-uren ik daar dag in dag uit nog extra in steek om beter te worden. Zodat ik mijn cliënten nog beter kan begeleiden. Hoeveel cliënten wij zien die het hele reguliere circuit hebben doorlopen zonder enig resultaat. Of nog erger… naar huis worden gestuurd met de boodschap “je zult er maar mee moeten leren leven.”
 
Ze hebben werkelijk geen flauw benul.
 
En precies daarom kookte mijn bloed. Ik ben namelijk niet tegen de huisarts of het reguliere circuit. Het is ontzettend belangrijk en waardevol dat we hier gebruik van kunnen maken. En in bepaalde gevallen zelfs levensreddend. De gevallen waar ik als therapeut niets mee kan omdat er snel gehandeld moet worden met medicatie of een operatie. Waar ik wel op tegen ben is de eeuwige symptoombestrijding. De antibioticakuren die elkaar in rap tempo opvolgen bij chronische acne. Of de verhoging in hormoonzalven bij eczeem. En de immunosuppressiva bij psoriasis.

Op dat symptoom bestrijdende vlak steekt het alternatieve, complementaire, of wat voor naam je hier ook aan wilt geven, veld met kop en schouders boven regulier uit. Ook zonder geneeskunde titel durf ik deze statement keihard te maken. In die gevallen kun je namelijk heel goed gaan zoeken naar de oorzaak. Met laboratoriumonderzoeken die het reguliere circuit niet eens aanbiedt. Bij een van de beste laboratoria van Europa. Waar dagelijks 11.000 onderzoeken (ook van reguliere Duitse (huis)artsen) binnenkomen. Dat is dus geen lullig huis, tuin en keuken lab-je. Die aandelen worden bijna aantrekkelijk 😉 
 
De les die ik vandaag voor jou heb is deze:
Hoe lang blijf jij nog doorlopen met je chronische (huid)klachten? Hoeveel symptoom- bestrijdende medicijnen ga je nog gebruiken? Hoeveel meer onzekerheid en pijn zijn jouw klachten je nog waard?
 
Hoe vaak laat jij je nog overrulen door een “(dokters)titel”?
 
En wanneer luister je eens naar jezelf…

Geef een reactie